تاثیر خواب بر سیستم ایمنی بدن

۱۰ اسفند ۱۳۹۹
خواب یکی از فعالیت بسیار مهم تنظیم سیستم ایمنی بدن است؛ بدین معنا که خواب فقط به معنای استراحت نیست بلکه بدن را تنظیم و پایدار می کند.
کمبود خواب تاثیرات زیادی را  بر سیستم ایمنی بدن، هورمون ها، مغز، قلب، عضلات، اشتها و بینایی می گذارد. در اغلب افرادی که سیستم ایمنی بدنشان دچار مشکل شده است، مانند بیماری های خود ایمنی، ارتباط آشکاری میان مشکلات خواب و بیماریشان مشاهد شده است.

سیستم ایمنی بدن وظایفی همچون:
مبارزه با سلول های سرطانی، از بین بردن و خنثی سازی مواد مضر و همچنین شناسایی عوامل بیماری زا و حذف آن ها از بدن را برعهده دارد.

سلول های بدن همواره با هم در ارتباط و مخابره پیام و اطلاعات به واسطه ی مولکول های زیستی مانند هورمون ها، پروتئین ها و سایتوکین ها هستند. سلول ها با انتشار و یا قطع انتشار این مواد به یک دیگر پیام می دهند. در نتیجه هنگامی ورود یک عامل خارجی، سلول ها به یکدیگر و به ویژه به سلول های ایمنی اطلاع می دهند.

به طور کلی نام این ترکیبات ارتباطی، سایتوکین می باشد. سایتوکین ها، شبکه ارتباطی بسیار منظم و پیچیده ای را تشکیل می دهند که کوچکترین تغییر در آن ها،  اتفاقات بزرگی را در بدن رقم می زند. در افرادی که دچار بی خوابی هستند این شبکه دچار اختلال می گردد.
عامل بعدی در عملکرد سیستم ایمنی، در دسترس بود تمام ترکیبات مورد نیاز سیستم ایمنی بدن است؛  بر همین اساس هنگام خواب بسیاری از مواد مهم که مورد نیاز سیستم ایمنی می باشند، جذب می شود و در نتیجه کمبود خواب، جذب این مواد را کاهش می دهد و موجب می شود تا سیستم ایمنی نتواند در هنگام تهاجم پاسخ سریع و کامل به عوامل خارجی بدهد.

کمبود خواب موجب ترشح هورمون های سرکوب گر سیستم ایمنی می شود؛ به این معنی که بدن برای مقابله با کمبود خواب و حفظ پایداری، هورمون هایی را ترشح می کند.. برای مثال آدرنالین و یا اندورفین جهت بالا نگه داشتن سطح هوشیاری و عملکرد بدن ترشح می شوند. در افرادی که دچار کم خوابی و استرس هستند، این هورمون ها ترشح شده و در بلند مدت سیسم ایمنی را سرکوب می کنند.